Bezdech senny objawia się przerwami w oddychaniu (bezdechem) w czasie snu. Bezdechy powtarzają się regularnie i trwają od 10 sekund do 2-3 minut. Osoby chore na bezdech nocny, zazwyczaj nie zdają sobie z tego faktu sprawy. Na bezdech senny cierpią zazwyczaj otyli mężczyźni w średnim lub starszym wieku, jednak schorzenie to może wystąpić w każdym wieku i u obojga płci. U dorosłych chorych na bezdech senny istnieje zwiększone ryzyko nagłego zgonu w czasie snu z powodu zawału mięśnia sercowego. Pięć procent nagłych niewyjaśnionych zgonów wśród niemowląt dotyczy dzieci z bezdechem w czasie snu. W zespole obturacyjnych bezdechów w czasie snu, najczęstszym spośród zespołów bezdechu, przepływ powietrza przez nos i usta jest okresowo blokowany. Określamy czasami mianem zespołu Pickwicka, zdarza się zazwyczaj u osób bardzo otyłych. Zazwyczaj objawia się to w ten sposób, że chory zasypia w pozycji na plecach i bardzo głośno chrapie. Nagle chrapanie i oddech urywają się, przez krótki moment pacjent nie oddycha, by następnie zacząć chwytać powietrze i powoli podjąć normalne oddychanie. W ciągu dnia osoba cierpiąca na tę dolegliwość jest niewyspana, łatwo zapada w drzemkę, w czasie której pojawiają się bezdechy. Przewlekłe niewyspanie i niedotlenienie w czasie snu prowadzą do zmian osobowości. Odmiana zaburzeń oddychania w czasie snu nazywana bezdechem centralnego pochodzenia ma inny mechanizm: powietrze może bez trudności przepływać przez drogi oddechowe, ale nieprawidłowo funkcjonuje ośrodek regulujący proces oddychania mieszczący się w mózgu. W bezdechu pochodzenia centralnego mózg nie przekazuje właściwych impulsów do klatki piersiowej i przepony.
Diagnostyka bezdechu
Rozpoznanie bezdechów sennych bywa trudne, ponieważ lekarz bada chorego w czasie dnia, a zaburzenia oddychania występują w nocy, w czasie snu. Niemniej jednak badanie lekarskie może ujawnić skrzywienie przegrody nosa lub polipy w nosie, powiększone migdałki podniebienne lub inne zmiany w obrębie górnych dróg oddechowych predysponujące do rozwinięcia zespołu obturacyjnych bezdechów w czasie snu. Postawienie diagnozy jest możliwe, dopiero po całonocnym monitorowaniu oddychania w ośrodku badania snu.
Leczenie bezdechu
Urządzenie do oddychania wytwarzające dodatnie ciśnienie w górnych drogach oddechowych i wtłaczające powietrze w czasie snu pozwala utrzymać drożność i właściwy przepływ powietrza w drogach oddechowych, nie dopuszczając do wystąpienia bezdechów sennych. U niektórych pacjentów wykonuje się zabiegi operacyjne poprawiając przepływ powietrza w górnych drogach oddechowych. Czasami konieczna bywa nawet tracheotomia, nacięcie tchawicy i założenie specjalnej rurki, przez którą powietrze wpływałoby swobodnie do tchawicy, a następnie do oskrzeli i płuc.
Uwaga: Aby zapobiec nagłej śmierci łóżeczkowej, spowodowanej bezdechem u niemowląt, należy w przypadku dzieci wysokiego ryzyka monitorować elektronicznie śpiące dziecko. Monitor, umieszczony w łóżeczku, daje znać sygnałem dźwiękowym, kiedy dziecko nie oddycha dłużej niż kilka sekund, wielu pediatrów zaleca również układanie dziecka do snu na plecach, chociaż zalecenie to wydaje się nieco kontrowersyjne. Badania wykazały, że częściej zdarza się nagły zgon niemowląt, które śpią na brzuchu.
Węglowodany pełnią w naszym organizmie wiele ważnych funkcji, gdyż stanowią podstawowy, najłatwiej dostępny środek energii, pozwalający na zachowanie w organizmie stałej temperatury ciała. Z jednego grama cukru możemy pozyskać aż cztery kalorie energii. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do tłuszczy, będących podstawowym źródłem energii, pokłady węglowodanów bardzo szybko się wyczerpują. Nie mniej jednak, to właśnie glukoza jest jedynym źródłem energii dla mózgu i mięśni.
Dysleksja
Psychologowie wyróżniają następujące typy dysleksji: typu wzrokowego, typu słuchowego, integracyjną, typu mieszanego, wizualną. Dodatkowo wymienia się odmiany dysleksji takie jak: dysortografia, dysgrafia, dysfonia, dyskalkulia.